Verwijderen plekjes op de huid

De huid is nooit helemaal egaal, en kan daarom aanleiding zijn voor het verwijderen van plekjes op de huid. Er kunnen verschillende soorten goedaardige plekjes en vlekjes op de huid voorkomen, denk aan levervlekjes (lentigo solaris), moedervlekken, de zogenaamde ouderdomswratten, steekwratten, vetafzettingen in de huid (xanthelasma palpebrarum), insectenbeet-littekens (dermatofibroom), verstopte talgklieren (epidermale- of atheroomcyste) en vetgezwellen direct onder de huid. Deze plekjes kunnen cosmetisch of mechanisch storend zijn, jeuken of anderszins irriteren, en daarom een reden zijn om ze weg te laten halen. Voor het verwijderen van plekjes op de huid zijn verschillende behandelmethoden beschikbaar, zoals het chirurgisch wegsnijden, shave-excisie, cryotherapie en elektrocoagulatie.

Behandelmogelijkheden

Voor het verwijderen van plekjes op de huid zijn er een aantal behandelmogelijkheden die hieronder worden beschreven.

Curettage
Bij curettage wordt het te behandelen plekje met een “curette” oppervlakkig weggeschrapt. Meestal is geen verdoving nodig. Na de behandeling blijft er een schaafwondje achter, welk wordt afgedekt met een pleister of verbandje.

Shave excisie
Shave-excisie is met name geschikt voor de ietwat verdikte of bolronde huidafwijkingen, zoals bepaalde moedervlekken, ouderdomswratjes, bindweefselwratjes en steelwratjes. Hierbij wordt de huidafwijking onder plaatselijke verdoving door een scherp instrument in zijn geheel, maar oppervlakkig verwijderd. Hierna houdt men een soort schaafwondje over wat in de regel restloos geneest.

Cryotherapie
Hierbij wordt de huidafwijking van buitenaf kortdurend met vloeibaar stikstof bevroren. Hierdoor sterf de oppervlakkige huidlaag waarin de huidafwijking zich bevindt af en wordt het vervangen door nieuwe huid. Cryotherpie is alleen geschikt voor huidafwijkingen die oppervlakkig gelegen zijn en niet te bolvormig zijn, zoals gewone wratjes, ouderdomswratjes en levervlekjes.

Electro-Coagulatie
Bij electro-coagulatie wordt de huidafwijking onder plaatselijke verdoving elektrisch weggebrand. Deze methode is geschikt voor bepaalde ouderdomswratjes, steelwratjes en moedervlekken. Als nabehandeling krijgt u een antibioticazalf voorgschreven die u 1 á 2 weken op de behandelde plek kunt smeren.

Het resultaat

De behandelingen laten een wondje achter. Dit wondje geneest in zijn algemeenheid binnen een week of sneller. In de eerste tijd kan het restplekje wat rood zijn, deze roodheid trekt geleidelijk weg. Indien het te behandelen plekje in zijn geheel is vewijderd zal het niet meer terugkeren. Indien voor een gedeeltelijke oppevlakkige behandeling is gekozen kan het pigmentvlekje of moedervlekje in de toekomst weer terugkeren. Soms, zoals bij bevriezen, moet de behandeling enkele keren worden herhaald om het optimale resultaat te kunnen behalen.

De risico’s

Dit zijn veilige behandelingen. Ernstige complicaties doen zich niet voor. Wel kan, met name bij mensen met een donkere huid, een kleurverschil ontstaan ter plaatse van het behandelde plekje. Indien er “diep” wordt gecoaguleerd of bevroren, kan er littekenvorming optreden. Om deze reden zal er voor goedaardige plekjes zelden of nooit voor een diepe behandeling worden gekozen.Een plaatselijke infectie is mogelijk bij een “diepe” behandeling.

Chirurgisch wegsnijden

Hierbij wordt de huidafwijking in zijn geheel weggesneden tot aan het onderhuids vetweefsel. Deze aanpak is met name geschikt voor de afwijkingen die iets dieper in de huid liggen of er net onder, zoals bepaalde moedervlekken, insectenbeet littekens (dermatofibromen), verstopte talgklieren (epidermale- of atheroomcyste) en vetgezwellen. Voorafgaand aan de ingreep wordt de huid ontsmet en plaatselijke verdoofd. De verdovingsvloeistof wordt geïnjecteerd met hele dunnen naaldjes, dit kan gevoelig zijn. Nadien wordt het ontstane wondje gehecht en verbonden.

De risico’s

Na een excisie bij het verwijderen van plekjes op de huid zal er altijd een littekentje zichtbaar zijn. Middels verfijnde plak- en hechttechnieken wordt er naar gestreeefd het littekentje zo klein mogelijk te maken. Soms kan, ofwel door onbekende oorzaak, of bijvoorbeeld door te veel trekbewegingen vooral in de buurt van gewrichten gedurende de herstelfase, het littekentje iets gaan wijken en daardoor iets breder worden dan een dun lijntje. Het risico op een plaatslijke infectie of een bloeding of een vermoinderde gevoeligheid van de huid rond het littekentje, is altijd aanwezig.Steriliteits- en hygiëne maatregelen en goede wondzorg na de behandeling verkleinen de risico’s.

 

Meer informatie

Heeft u nog vragen of heeft u een plekje op de huid waaraan u behandeld wilt worden? Maak dan een vrijblijvende afspraak voor een  gesprek in onze kliniek. De arts zal de behandelmogelijkheden met u doornemen en zo goed mogelijk antwoord geven op al uw vragen.